BİZ ŞEHİR ÇOCUĞUYUZ SİZ SUVAĞ YETİMİSİZ
1980’li yıllara kadar Van’ın çarşı merkezi Cumhuriyet caddesinin yalnızca sağ ve sol tarafında bir kaç sokak iş yeriyle sınırlıydı. Şirin küçük bir şehirdi Van. Beşyoldan Kazım Karabekir/ Maraş caddesi başlangıcına kadar olan çarşı alış verişin olduğu tek yerdi. Eski Devlet hastanesine giden cadde, Sıhke, Kazım Karabekir/Maraş, İskele, Sıhke, Hastane caddelerinin etrafında sıralı iki ve tek katlı Van evleri bulunmaktaydı. Sınırlı sayıda 4-5 katlı apartman vardı. Belediye otobüslerinin, minibüslerin sayısı ise iki elin parmakları kadardı. Taksi ve paytona binmek zaten lükstü. Erek, Şabaniye, Şamranaltı, Hacıbekir, İskele, Hatuniye gibi mahalleler uzak olduğundan gelip gitmek zordu. İşi ve imkânı olanlar çarşı merkezine gelebiliyordu. Kimsenin kökeninin, geçmişinin merak edilmediği, sorgulamadığı, herkesin her kesimden yakın arkadaşının dostunun, komşusunun olduğu yani insani değerlerin önemsendiği dönemlerdi. Van’ın yeşilliklerle bezendiği, taşıt sayısının az oldu...